The ArtPaper Blog

..natagpuan ko sa blog ng dating cfasc chairperson…

natuwa ako. gusto ko din ipost dito.

alam ko, alam nyo to.

tara kanta tayo…

                                     Para Sa Masa

                                   by Eraserheads

ito ay para sa mga masa

sa lahat ng nawalan ng pag-asa

sa lahat ng ng aming nakasama

sa lahat  ng hirap at pagdurusa

naaalala niyo pa ba

binigyan namin kayo ng ligaya

ilang taon na rin ang  lumipas

mga kulay ng mundo ay kumupas

marami na rin ang mga pagbabago

di maiiwasan pagkat tayo ay tao lamang

mapapatawad mo ba ako

kung hindi ko sinunod ang gusto mo

la la la la la la la la. . . . . .

pinilit kong iahon ka

ngunit ayaw mo namang sumama

ito ay para sa mga masa

sa lahat ng binaon ng sistema

sa lahat ng aming nakabarkada

sa lahat ng mahilig sa labsong at drama

sa lahat ng di marunong bumasa

sa lahat ng may problema sa skwela

sa lahat ng fans ni Sharon cuneta

sa lahat ng may problema sa pera

sa lahat ng masa (4x)

huwag mong hayaang ganito

bigyan ang sarili ng respeto

                                                                 la la la la la la la la. . . . . .

CALL TO THE FILIPINO ARTIST

“The Filmmaker, like his fellow artists in different media, has now realized that the artist is also a public person. He does not work in isolation from society. Instead of working alone in his ivory tower the artist is a citizen of slums, of the streets, of the battlefield if need be. The artist is always a participant. He tries to be true not only to his craft but also to himself. For it is the supreme duty of the artist to investigate the truth, no matter what forces attempt to hide it. And then to report it to the people, to confront them with, it like a whiplash that will cause wounds but will free the mind from the various fantasies and escapist fare that the establishment pollutes our minds with.

To the best of our abilities, and if we oftentimes fail, we want to do works that will hurt, films that will disturb, films that will not make you rest. For the times are really bad, and given times like these it is a crime to rest. We can not rest, and we should not, while there’s a fellow Filipino starving in

Negros

, an Aquino or Galman crying for justice, a salvage victim lying in a mountain of garbage while a corrupt family rules the country with uncontrolled power and wealth. While it is the duty of the artist to work for what is true, good, and beautiful, first we have to expose and fight what is wrong.

In these times when most of the media hide the truth from us, when most of what we get from the media are silly gossip and petty flesh and sensationalized crimes, we go to the streets to find out what’s happening. We listen to those artists who dare risk their lives and livelihoods. Who reiterate once more the utmost duty of the artist — that the artist is a committed person, that he will always the side of any human being who is violated, abused, oppressed, dehumanized whatever his instrument — the pen, the brush, the camera.”

Lino Brocka

Artist as a citizen

Ahon

(Kina Wire Tuazon at sa mga visual artists ng NEO-ANGONO)

 
Inakala ko: natabtab ang mga istik

na tao, gagamba, banga at palayok

sa dingding ng Petroglyphs sa bundok

at gumapang sila hanggang sa bayan.

Hanggang sa taas-baywang ng iyong

studio at sala sa bahay:

lumulutang ang mga canvas, oil,

pintura, kasama na rin, marahil,

ang mga laruan at manika ni Ashiya.

Panigurado, may kanya-kanyang kwento

sina Totong, Aron, Teng, Jon, Mangkols at iba pang kasama

kung paano pinakialaman ng tubig at putik

ang mga imahen at larawan sa inyong mga painting.

Ngunit ang gayong kwentuhan ay hindi paligsahan,

lalupa’t kung nasa HACIENDA tayo at nag-iinuman.

Hindi ito katulad ng patimpalak ng Shell,

Metrobank, PLDT, Petron o ng Philip Morris.

 
Pinaaalalahanan tayo ng putik.

 
Marahil, panahon na rin upang hindi lamang

ang huni ng ibon

ang mga babaeng naglalaba sa batis

ang nakangiting mag-anak na namimingwit

ang nagtitinda ng kandila sa patio

 
ang ukitin at awitin ng mga manlilikha sa bayan natin.

 
Kaninong kamay ang bumunot sa mga puno?

Sino ang nagpapakain ng buhangin sa mga isda sa Wawa?

 
Ang nangyari’y tila inukit sa tubig;

nahuhulma sa isip

at aalon at aalon sa bubong

ng ating diwa.

Pitpitlag, panigurado, ang panghihinayang:

ang mga tinangay na alaala at nailista sa tubig-baha.

 
Ngunit alam ko

na dahil kayo’y tunay na manlilikha –

kapag may nasira, may nabubuo;

at ang mga putik sa inyong mga kamay ay magiging ginto.

Richard R. Gappi

5 Oktubre 2006 (Pagkatapos ng biglang buhos ng ulan)

Angono, Rizal, Pilipinas

Congratulations to Prof. Tina Colayco, 13th Dean of the U.P. College of Fine Arts!

Download the ArtPaper Special Issue featuring interviews with all the nominees for CFA Deanship here.